Başlık Yok

 Otobüste önümdeki kadına yer değiştirebilir miyiz, diye sorduğumda "Ne olacak yer değiştirince" gibi saçma bir yanıt aldığımda "Arkadaşımla konuşucam" dedim. Onun yanında oturan arkadaşımı göstererek. Otobüsün gürültüsü ve kadının gevelemeleri birbirine karışınca pek bir şey anlamadım, tek anladığım bunu olumsuz karşıladığıydı. Yani bir insan böyle bir şeyi neden olumsuz karşılar diye düşünürken camdan sakallı, bıyıklı silüetimi gördüm. Sanırım dindar görünüm filtresine takılmıştım ve kadın beni çağdaş sözcükleriyle vurmuştu ama ağzında gevelediğinden anlamamış olduğum gibi konuşma ihtiyacı da hissetmemiştim. Arkadaşımla çaprazlama konuşmaya devam ettim, tabi aklım o kadındaydı bir bakıma, sanırım ben bir çağdışıydım ve bir kadınla oturduğum(yanımda kadın vardı) için kendimi günahkar hissediyordum. Çağdaş kadınsa beni bir kadınla oturmaya mahkum etmişti, cezam sonsuza dek cehennemdi...